Journal of Applied Developmental Psychology
Çatışma Çözmede Yetişkin Gözetimine Duyulan İhtiyacın Azalması, Gelişen Sosyal Uyum
Washington Üniversitesi ve Comittee for Children işbirliği ile yürütülen araştırma Second Step Programının çocukların çatışma çözme ve uygun sosyal becerileri geliştirme üzerindeki etkilerini kanıtlamıştır. Araştırma İki yıl süre ile kontrol grubu olarak seçilen 7, uygulama grubu 8 okuldan oluşan toplam 15 okulda sürdürülmüştür. Her yıl hem kontrol ve hem de uygulama okullarındaki öğretmenler tarafından öğrencilerin sosyal becerileri ve antisosyal davranışları değerlendirilmiştir. Programın iki yıllık uygulama süresi tamamlandıktan sonra öğrenciler ile görüşmeler yapılmış ve çatışma ortamlarındaki davranışları gözlemlenmiştir.
Kontrol Grubundaki öğrenciler ile karşılaştırıldığında Second Step Programına katılan öğrencilerin;
- Öğretmen değerlendirmelerine göre sosyal beceri alanında %78 daha fazla gelişme gösterdiği
- Ortaya çıkan küçük çatışmalarda yetişkin gözetiminine %41 daha az ihtiyaç duydukları.
- % 42 daha az saldırgan davranışlarda bulundukları
- Kız öğrencilerde, kontrol grubuna göre %59 daha kooper oldukları belirlenmiştir.
Bu araştırmanın sonuçları Second Step programının öğrencilere karşılaştıkları problemleri çözmeleri için gerekli olan sosyal ve duygusal becerileri etkili bir şekilde öğrettiğini göstermiştir.
Frey, K. S., Nolen, S.B., Edstrom L. V., anda Hirschstein, M. K. (2005). “Effects of a School Based Social-Emotional Competence Program: Linking Children’s Goals, Attributions, and Behavior.” Journal of Applied Development Psychology, 26(2), 171-200.
Journal of the American Medical Association
İlköğretim öğrencilerinin saldırganlık düzeylerindeki azalma, pozitif davranışlarındaki artış
Second Step Programının ilköğretim öğrencilerinin saldırgan davranışları ve uygun sosyal becerileri üzerindeki etkilerini değerlendirmeye yönelik araştırmaya bir yıl süre ile devam edilmiştir. Araştırma sonucunda öğrencilerin vurma gibi fiziksel şiddet içerikli davranışlarında azalma olduğu belirlenmiştir. Buna karşılık olarak programın uygulanmadığı durumlarda öğrencilerin davranışlarının kötüye gittiği belirlenmiştir. Programın uygulanmasından 6 ay sonra ise programa katılan öğrencilerin fiziksel şiddet içeren davranışları daha da azalmıştır.
Öğrenciler arasında olumlu arkadaşlık ilişkileri ve saldırgan davranışlar yerine daha nötr tepkiler verme davranışlarının artığı gözlemlenmiştir. Program uygulamasından 6 ay sonra öğrencilerin olumlu sosyal beceri ve davranışları daha da artmıştır.
Grossman, D., et al (1997). “ The effectiveness of a Violence Prevention Curriculum Among Children in Elementary School”. Journal of the American Medical Association, 277, 1605-1611.
School Psychology Review
İlköğretim öğrencilerinin Sosyal Becerilerindeki Gelişmeler
Second Step programının değerlendirmesi, ilköğretim 3.ve 5. sınıf düzeyinde 54 öğrenci ile yürütülmüştür. Öğretmenler öğrencilerin sosyal beceri düzeylerini (yeterlilikleri) ve antisosyal davranışlarını değerlendirirken, araştırmacılar öğrencilerin uygun sosyal becerileri (arkadaşları ile uyumlu ilişki kurmak, sınıf kurallarını ve yönergeleri takip etmek) ve uygun olmayan davranışları (kavgaya karışma, başkalarını rahatsız etmek) gözlemlemişlerdir. Kontrol grubu ile karşılaştırıldıklarında Second Step programına katılan öğrencilerin sosyal becerilerinin ve yönerge takip etme becerilerinde artış olduğu belirlenmiştir. Ayrıca kontrol grubundaki öğrencilerin antisosyal davranışlarına artış gözlemlenirken program öğrencilerinin olumsuz davranışlarında azalmıştır.
Taub, J. (20002). “Evaulation of the Second Step Violence Prevention Program at a Rural Elementary School” School Psychology Review, 31,186-200
Journal of Primary Prevention
İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin empati becerilerindeki artış ve saldırganlık düzeylerindeki azalma
Second Step programına katılan 136 5. ve 8. sınıf öğrencisi ile yapılan araştırma sonuçlarına göre, program sonunda öğrencilerin empati ve sosyal becerilerinde gelişme olduğu belirlenmiştir. Ayrıca öğrencilerin saldırgan davranış düzeylerinde de azalma olduğu görülmüştür. Değerlendirmeler için kullanılan ilk test ve son test uygulamalarının yanı sıra öğrencilerin kendi davranışlarını değerlendirdikleri anketler ile de bulgular desteklenmiştir.
McMahon, S. D., and Washburn, J. J. (2003). “Violence Prevention: An Evaluation of Program Effects with Urban African American Students.” Journal of Primary Prevention, 24, 43-62 |
